ان اللّه اكبر است پس اگر مد كشد در همزهء اللّه يا در لفظ اكبر يا همزهء اكبر اندازد و وصل كند ميان اللّه و اكبر يا همزهء و اللّه گذارد و وصل كند بكلمهء ديگر يا اينهر دو كلمه را از هم جدا سازد يا اكبر را مقدّم دارد بر اللّه فى الجمله هر تغييرى كه درينصيغه كند باطل باشد و اگر نداند واجب باشد كه بياموزد و اگر نتواند بهر وجهيكه تواند بگويد و اگر نتواند سخن كردن در دل بگذراند و بانگشت اشارت كند و واجب است كه اوّل راست بايستد پس تكبير بگويد و نيّت پيوسته دارد و چنان بگويد كه خود بشنود اگر مانعى نباشد و سنّت است كه امام بشنواند كسانى را كه در پى اويند مادام كه از حد تكبير نرود و ماموم اهسته بگويد و دستها را بردارد در حالت تكبير تا برابر نرمهاى گوش و بعد از تكبير بگويد وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ على ملّة ابراهيم و دين محمّد و منهاج علىّ حَنِيفاً مسلما وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ و انا من المسلمين و با تكبير احرام شش تكبير ديگر بگويد و دعا بخواند برينصورت كه اوّل سه تكبير گفته بگويد اللّهمّ انت الملك الحقّ المبين لا إله الّا اللّه سبحانك و بحمدك عملت سوءا و ظلمت نفسى فاغفرلى ذنوبى و ارحمنى انّه لا يغفر الذّنوب الّا انت انّك انت التّوّاب الغفور الرّحيم پس دو تكبير ديگر بگويد و بخواند لبّيك و سعديك و الخير فى يديك و الشّرّ ليس اليك و المهدىّ من هديت عبدك و ابن عبديك منك و بك و اليك لا ملجأ و لا منجا و لا مفرّ الّا اليك سبحانك و حنانيك سبحانك ربّنا و ربّ البيت الحرام پس يك تكبير ديگر بگويد و بخواند كه ربّ اجعلنى مقيم الصّلوة و من ذرّيّتى ربّنا و تقبّل دعائى ربّنا اغفر لى و لوالدىّ و للمؤمنين يوم يقوم الحساب پس نيّت كند تكبير احرام بگويد پس وجّهت وجهى تا اخر بخواند و جائز است كه با تكبير ديگر نيّت پيوسته دارد و انرا تكبير احرام گيرد و پس اگر تكبير احرام گويد و تكبير ديگر هم از براى احرام گويد نماز باطل باشد پس نوبت سوّم اگر تكبير احرام گويد بنيّت پيوسته دارد نماز درست باشد و در جميع تكبيرها دست بردارد تا بنرمهء گوش چهارم قراءت است و انركنيست كه باطل مىشود نماز به ترك ان عمدا نه سهوا و واجب است كه سورهء الحمد يك بار و يكسورهء ديگر تمام در هر ركعتى از نماز دو ركعتى و در دو ركعت اوّل از نمازهاى ديگر پيش از ركوع بخواند و در ركعت سوّم و چهارم مخيّر است ميان الحمد و ميان سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر سه بار و بعضى گفته يك بار كافيست و بسم اللّه الرّحمن الرّحيم جزء الحمد و جميع سوره‌هاست الّا سورهء توبه و جائز نيست ترك ان عمدا و واجب است بانقصد سورهء معيّنه كردن پس اگر بسم اللّه را خواند و قصد سورهء معيّنه نكرده باشد درست نباشد پس قصد سورهء كند و باسر خواند مگر انكه سورهء معيّنه نذر كرده باشد كه حاجت به قصد نباشد و همچنين واجبست خواندن الحمد پيش از سوره و رعايت اعراب و تشديد كردن و گفتن حروف از مخرج خود و ترتيب ايات و كلمات بر وجهيكه